SPV podcast Onderweg: Aan tafel met…Arjon Glazenborg.
In de serie ‘Aan tafel met….’ gaat Richard Touw in gesprek met personen die direct of indirect beleidsmatig invloed hebben. Hoe kunnen we deze input gebruiken om onze positie te versterken?
Welkom bij de SPV Podcast Onderweg! In deze aflevering reizen Richard Touw en Bert Wijnmaalen af naar Zuidlaren, naar het terrein van Lentis. Ze zijn te gast op de werkkamer van psychiater Arjon Glazenborg, in een gebouw van Dennenoord dat ooit, eind negentiende eeuw, werd aangelegd voor een gesticht van de vereniging tot christelijke verzorging van krankzinnigen en zenuwlijders in Nederland.
Het startschot
Aanleiding voor het gesprek is een symposium waarop Glazenborg de SPV nadrukkelijk in het zoeklicht zette, met de prikkelende titel “Mag de SPV echt regiebehandelaar zijn?”. Hij hield er een presentatie over het landelijk kwaliteitsstatuut 4.0, en schreef er achteraf een kort stuk over op LinkedIn. Wat volgde noemt hij zelf “een tsunami aan contactverzoeken en reacties”.
Voor Glazenborg is het thema niet nieuw. Als jarenlang voorzitter van de professionele staf werkte hij nauw samen met Marcello Barschi, voorzitter van de vakgroep SPV. Al veel eerder liet de commissie Meurs de deur op een kier staan voor de SPV als regiebehandelaar, maar het kwam er niet van. Pas met het kwaliteitsstatuut 4.0, begin vorig jaar, is dat volgens Glazenborg echt gerepareerd: eindelijk staat het via de wetgeving vast.
Mag het, of moet het?
Vlaggen gingen er desondanks niet uit. Glazenborg herkent drie belangrijke redenen waarom SPV-en de stap niet meteen zetten: teams en andere disciplines die moeten wennen aan het idee, SPV-en die onzeker zijn over de verantwoordelijkheid die erbij hoort, en de vraag om duidelijkheid en passende beloning (FWG) bij extra taken. Tegelijk zijn er SPV-en die allang zijn begonnen, soms al voordat het formeel mocht.
Zijn boodschap is inmiddels scherper geworden dan een jaar geleden: “Je mag het niet alleen, je moet het gaan doen.”
Een herijking voor iedereen
Het gesprek raakt ook aan de rol van de psychiater zelf. Glazenborg is kritisch op collega’s die menen alles het beste te weten omdat ze het hoogst zijn opgeleid. Hij herinnert zich een huisbezoek met SPV Marcello Barschi, waarbij die met zijn kennis van het sociale netwerk verder kwam dan hij met zijn medische blik. En hij vertelt hoe een leerling hem laatst nog bijspijkerde over bedhekken. De les: goede zorg is teamwerk, niet een piramide met de psychiater aan de top.
De 24-uurszorg
Ook buiten kantooruren is de SPV onmisbaar, als eerste die onderweg is bij crises. Glazenborg maakt zich zorgen dat een deel van zijn collega-psychiaters geen diensten meer draait, terwijl de complexe, cruciale zorg juist onder druk staat. Wie die 24-uurszorg toekomstbestendig wil houden, zal dat volgens hem samen met andere GGZ-instellingen moeten oplossen.
Zijn boodschap
Aan het eind van het gesprek is Glazenborg helder: SPV-en die hij meemaakt hebben lef met hun patiënten, en dat lef mogen ze nu ook nemen in hun rol als regiebehandelaar. Wie onzeker is, hoeft dat volgens hem niet te zijn. En de discussie over functiewaardering hoeft de start niet in de weg te staan: begin nu en evalueer over een jaar of twee opnieuw. Het startschot is gegeven, zegt hij, en dat hoeft van hem niet nog eens dunnetjes overgedaan te worden.
Arjon op LinkedIn #1
Arjon op Linkedin #2
Geschiedenis LKS (Lentis)
Rapport Meurs.
Wil je SPV Podcast Onderweg ook uitnodigen? Mail ons!
Presentatie en realisatie: Richard Touw. Opname en edit: Bert Wijnmaalen. Social design: Eelco Dessauvagie.
